Poniższy film przypomina Uroczystości Peregrynacji Ikony Matki Bożej Krzeszowskiej do Kamiennej Góry w 1995r
Dnia 3 lipca obchodzimy rocznicę konsekracji największego barokowego kościoła Śląska – krzeszowskiej bazyliki. Jak nakazuje tradycja z tej okazji należało zapalić 12 zacheuszek. O. Nikolaus Lutterotti odnalazł opis krzeszowskich uroczystości konsekracji kościoła mariackiego, który opublikował w swojej książce Unbekannten Grüssau. Cofnijmy się do pamiętnego roku 1735.a uroczystość konsekracji został zaproszony wrocławski kardynał Filip von Sinzendorf, który wyznaczył 2 i 3 lipca jako dni, w których odbędą się główne uroczystości. Opactwo zostało bogato przystrojone, na murach zawieszono zielone girlandy ukraszone kolorowymi kwiatami, a stolarze klasztorni, którymi dowodził Józef Neumann, wybudowali bramy triumfalne. Karczmy klasztorne zaczęły zapełniać się gośćmi. Przybywali pielgrzymi i pątnicy z bliska i z daleka, których liczbę kronikarz określił na 20 000!
Orszak kardynała Sinzendorf był tak liczny, że wszystkie karoce ciągnęło łącznie 32 konie, które trzykrotnie musiały być zmieniane. Oprócz samego zwierzchnika wrocławskiej diecezji, podróżował w jego orszaku jego marszałek, wielki koniuszy, archidiakonem Frankenberg, przyboczny lekarz, osobisty sekretarz, paź, trzej lokaje, dwaj wikarzy, biskupi kucharz, 2 kuchcików, cukiernik, 2 masztalerzy i 2 stajennych.
Wieczorem, 28 czerwca kardynał przybył do Świdnicy, gdzie udał się na spoczynek. Rankiem w uroczystość apostołów Piotra i Pawła celebrował Mszę w świątyni p.w. św. Stanisława i Wacława. Opuszczającemu kościół biskupowi honory oddał tamtejszy garnizon austriacki w pełnym rynsztunku. Kardynałowi przydzielono eskortę z oddziału dragonów i 30 czerwca przedpołudniem opuścił Świdnicę, aby skierować się do krzeszowskiej prepozytury w Starych Bogaczowicach.
W tej miejscowości napojono konie, a gdy Sinzendorf zbliżał się do Krzeszowa rozległ się dźwięk dzwonu na wzgórzu św. Anny, do którego dołączył największy dzwon opactwa – Emanuel i pozostałe 5 zawieszonych na wieży kościoła opackiego. Wtórowały im wystrzały artyleryjskie z wojskowych moździerzy. Kardynał jechał od strony Grząd, a opat Benedykt II Seidel, wraz z konwentem, powitali w uroczystym przemówieniu Ekscelencję na moście na Zadrnie, na obecnej ul. św. Jana Nepomucena. Po odpoczynku kardynał udzielił w ciągu swojego pobytu sakramentu bierzmowania 7 000 [sic!] osobom. Sinzendorf zamieszkał w nowo wybudowanym Domu gościnnym opata, który w całości był do jego dyspozycji.
Dnia 1 lipca razem z duchowieństwem z okolic Kamiennej Góry i Bolkowa ordynariusz wrocławski podziwiał świątynie mariacką i ogrody klasztorne. W nich, specjalnie na tą okazję zasadzono tak kwiaty, że ich kolorowe kielichy układały się w kształt herbu kardynała Sinzendorfa oraz herbu opactwa krzeszowskiego. Z fontann tryskała woda, a w niszach i na kolumnach ustawiono malowane postacie świętych.
Dnia 2 lipca, czyli w święto Nawiedzenia NMP, odbyła się w kościele pw. św. Józefa benedykcja opata Benedykta II Seidla. Otrzymał on pektorał, infułę, pierścień i pastorał. Popołudniu miała miejsce uroczysta procesja, w której brało udział licznie zgromadzone bractwo św. Józefa, zakończona pontyfikalnym błogosławieństwem.
Uroczystość konsekracji rozpoczęła się 3 lipca o godzinie 9.00, a zakończyła o 13.30. Świątynia była uroczyście przystrojona w girlandy, kwiaty i wieńce, a budynek świątyni, przed tłumem zabezpieczał kordon wojska sprowadzony ze Świdnicy.
Z ważniejszych gości należy wzmiankować Philippa Gottharda von Schaffgotscha, który po śmierci Sinzendorfa objął po nim sakrę biskupią, opata henrykowskiego Gerarda Wiesnera i prałata Eliasa Klose z Nysy. Kardynał, ze względu na podagrę, przemieszczał się na specjalnym wózku inwalidzkim. Dokonał on tylko namaszczenia szerokiej na 5,8 metra mensy ołtarza głównego. Pozostałe ołtarze konsekrował w jego imieniu opat.
Tłum ludzi był tak wielki, że nie pomieściłby się w świątyni, pomimo faktu, że jeszcze nie było w nim ławek (stalle były już w pełni wykonane). Na zewnątrz, z ustawionych trzech ambon na przyklasztornym dziedzińcu, wierni słuchali Słowa Bożego. Również Mszę pontyfikalną w imieniu kardynała sprawował opat, na której zakończenie odśpiewano „Te Deum”.
Po 4 i pół godzinnej Eucharystii miała miejsce uczta, znoszono toasty, grali muzykanci, a z moździerzy na górze św. Anny odpalano kolejne salwy. Od piątej do ósmej ponownie kardynał udzielał sakramentu bierzmowania, a wieczorem uczniowie klasztornej szkoły wystawili sztukę teatralną o założeniu opactwa krzeszowskiego przez księcia Bolka I.
KM – Opactwo EU